• Officiële Retailer
  • Directe Levering
  • Veilig Shoppen

Wolfenstein: The New Order

Door Vitaly 8 september 2017 Laat een reactie achter Ga naar reacties
Wolfenstein: The New Order


“Get down in the turret and shoot those planes!”, zonder aarzeling volg ik de order op en begin wild in het rond te schieten. Alles dat vliegt is een doelwit, door straalmotoren aangedreven vliegtuigen proberen onze bommenwerpers uit de lucht te knallen. Maar ik ben B.J. Blazkowicz en als het aan mij ligt zal het nazi tuig nooit winnen. Ik wist toen nog niets over dodelijke robot honden en half gemechaniseerde super soldaten.


The New Order

Het is 1960, de nazi’s hebben de oorlog gewonnen en hebben de wereld veranderd in een fasistisch paradijs van beton en staal. Waar je ook kijkt pronken rode vlaggen met hakenkruizen. Het alternatieve universum van Wolfenstein The New Order is angstaanjagend maar intrigerend. Het is belangrijk te vermelden dat het spel op geen enkele manier de verschrikkingen van het nazi regime proberen te verheerlijken. Dit terwijl deze hele setting misschien wel juist hetgene is wat dit spel zo fantastisch maakt. Het hebben van nazi’s als de vijand is geweldig omdat het zo makkelijk is om ze weg te zetten als monsters en ze te haten. Wolfenstein doet dit heel goed door de extreme ideologieën uit die tijd dik te overdrijven en deze als een plak leverworst bij de slager gratis mee te geven. Dit creëert een zeer bevredigende maar bloederige gameplay door je een weg te schieten door zwermen slechteriken. In naam der vrijheid, uiteraard.


Wolfenstein The New Order draait om het omleggen van een slecht uitziende kerel die graag experimenteert op mensen zoals we dat vroeger toen we klein waren ook deden op insecten. Je weet wel, pootjes uit een spin trekken enzo. Combineer dit met het vinden van geheime technologieen en je krijgt super soldaten en dodelijke robot honden. Simpelgezegd, als je deze knakker afmaakt dan maak je een kans op het winnen van de oorlog, dus dat is wat je gaat doen. Maar niet voordat je wat maatjes red uit een gevangenis, een kernonderzeeër steelt en een ritje naar de maan maakt. Geen probleem Wolfenstein! Je speelt The New Order als William ‘B.J.’ Blazkowicz. Als er ooit een perfecte protagonist bestaat dan is het hij wel. Hij is een moordmachine, maar niet het Rambo type. Hij blijft kalm en bijna gereserveerd in veel situaties en is eigenlijk gewoon een chille gast met gewoon een bloedhekel aan nazi’s en alles waar ze voor staan. Dit is waarschijnlijk iets goeds.


Wolfenstein: The New Order
Wat?... Waar ben ik?...
Wolfenstein: The New Order
Alles. Moet. Kapot.

Gameplay

Rennen, springen, klimmen en glijden. Het voelt allemaal zo natuurlijk om toe te passen terwijl je hordes met kwaadaardige soldaten van je af schiet. Dit alles terwijl je met twee machine geweren stukken beton van pilaren afschiet, of lichaamsdelen van mensen. Het voelt heerlijk om een kamer in te rennen en hersenloos je wapens te legen op alles wat beweegt totdat je kogels opraken, om daarna de chaos te aanschouwen die je hebt veroorzaakt. Wat het nog beter maakt is dat veel levens ook gespeeld kunnen worden zonder ook maar een enkel schot te lossen door stilletjes langs je vijanden te kruipen. Dit laat verschillende speelstijlen en tactieken toe, waardoor het spel minder linear aanvoelt dan het eigenlijk is.

Nog iets dat Wolfenstein goed doet is het gebruiken van humor in een anders zeer serieus thema. Uiteraard waren in de jaren 60 The Beetles erg populair, dit is niet anders in The New Order. Uiteraard mogen inferieure culturen niet worden verspreid, dus rebranden ze zichzelf als “Der Käfer” met hun hitalbum “Das Blaue U-boot”. Zo zijn er nog tal van andere details die voor mij wel echt de setting compleet maken. Dit zuigt je echt in deze alternatieve en absurde realiteit die, gelukkig voor ons, fictief is. Er zitten zelfs referenties is naar andere spellen die zich afspelen in een alternatieve geschiedenis, maar alleen als je trek hebt in cola.

Wolfenstein The New Order speelt fantastisch en ziet er ook nog eens fantastisch uit. De absurde creaties zijn erg gedetailleerd net als de wereld om je heen. Sommige animaties die tijdens gevechten plaatsvinden zijn visuele clues die aangeven dat je met iets groots vecht, naast dat je ziet dat er een enorme vijand voor je staat. Dit maakt het spel een stuk meeslepender, precies zoals een game zou moeten zijn.


Wolfenstein: The New Order
Oh hell no.
Wolfenstein: The New Order
Uhm.. Okee, jou vermoord ik als laatste.

Oordeel

Laat me eerst vooropstellen dat ik helemaal niet van de shooters ben. Ik heb er aardig wat gespeeld en ben tot de conclusie gekomen dat het gewoon niet mijn ding is. Toch heb ik mij goed vermaakt met Wolfenstein The New Order. De mix van een enorm serieus thema in een alternatieve geschiedenis die even absurd is met een hintje humor maakt het spel bijna een satirisch. Het spel is heerlijk als je hersenloos is het rond wilt schieten, maar biedt ook een geweldig verhaal. Het ziet er goed uit, het speelt goed en het is meeslepend af. Ik vond het spel zo goed dat ik Wolfenstein The Old Blood direct na het uitspelen van The New Order heb gekocht. Dit spel is waarschijnlijk niet geschikt voor mensen zonder enige jaren levenservaring, of zoals mijn vriendin het zei: “Als we ooit kinderen krijgen mogen ze zulke spellen niet spelen”. Ik zie dit als haar goedkeuring.


Score: 9


Posted in: Blogs
Deel dit bericht op Social Media
Laat een reactie achter
Geen reacties